durnieć


durnieć
durnieć {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk IIIa, durniećeję, durniećeje, durniećniał, durniećnieli {{/stl_8}}– zdurnieć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IIIa, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'stawać się durnym człowiekiem; głupieć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Na starość zdurniał zupełnie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • durnieć — ndk III, durniećeję, durniećejesz, durniećej, durniećniał, durniećnieli pot. «stawać się durnym, głupieć» …   Słownik języka polskiego

  • durnieć — 1) Stracić rozum; zwariować lub dostać obsesji Eng. To lose mental fitness; to become obsessed, insane or eccentric 2) Tracić orientację; gubić się; popadać w konfuzję Eng. To become bewildered, disoriented, or confused …   Słownik Polskiego slangu

  • durnienie — n I rzecz. od durnieć …   Słownik języka polskiego

  • zdurnieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}durnieć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień